Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
KARPIOKSZTAŁTNE
Brak polskiej nazwy
Noemacheilus angorae
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Noemacheilus angorae

Budowa zewnętrzna: Ciało silnie wyciągnięte, z przodu walcowate, z tyłu lekko bocznie ścieśnione. Wysklepiony profil głowy i grzbietu. Trzon ogonowy szeroki i długi. Otwór gębowy wąski, dolnie położony. Sześć wąsów na szczęce górnej; cztery z przodu, dwa w kącikach warg. Otwory nosowe nie są rurkowate. Brak ocznego kolca. Łuski bardzo małe i cienkie. Płetwa grzbietowa z 8-11, a odbytowa z 7-8 promieniami. Tylny brzeg płetwy ogonowej zawsze lekko wcięty. Zęby gardłowe jednorzędowe, zazwyczaj 8-8. Grzbiet żółtawoszary. Przed płetwą grzbietową zwykle niewyraźnie zarysowana, ciemna wstęga, mogąca rozchodzić się na 3-5 leżących blisko siebie plam. Z tyłu płetwy grzbietowej na bokach ciała znajduje się 4-7 ciemnych plam. Długość 6 do 8, maksymalnie 9 cm.

Noemacheilus angorae - Brak polskiej nazwy
Rycina gatunku Noemacheilus angorae


Występowanie: W wodach bieżących i jeziorach. Forma wyjściowa Noemacheilus angorae angorae występuje w Azji Mniejszej (południowa część zlewiska Morza Czarnego do Zakaukazia), oraz w Azji Przedniej, w zlewisku Morza Śródziemnego (Syria, Liban, Izrael). Podgatunek Noemacheilus angorae bureschi żyje w rzece Struma (Bułgaria).

Tryb życia: gatunek śliza, który z uwagi na szeroki zasięg występowania w Azji Mniejszej i Przedniej, przypuszczalnie dobrze znosi wyższe temperatury wody. Tarło - maj do lipca. Ikra składana jest w płytkich, piaszczystych lub żwirowych partiach brzegowych. Jaja przyklejają się do kamieni, rzadziej do roślin wodnych. Dojrzałość płciową uzyskuje przy długości około 5 cm.

Odżywianie: Bezkręgowe zwierzęta denne, zwłaszcza robaki i larwy owadów.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski