Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 6 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Cefal morski
Mugil labrosus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Mugil labrosus

Budowa zewnętrzna: Przysadziste, wyciągnięte ciało, pokryte stosunkowo dużymi łuskami. Górna warga pogrubiona, tak jakby była spuchnięta, 2-3 rzędy małych brodawek skórnych. Oczy bez powieki tłuszczowej. Smuga gardłowa bardzo wąska. Pierwsza płetwa grzbietowa z 4, druga płetwa grzbietowa z 8-9 promieniami. Zakończenie płetw piersiowych wypada na 13 łusce linii środkowej ciała. Pierwsza płetwa grzbietowa rozpoczyna się na wysokości 14 lub 15 łuski. Natomiast druga płetwa grzbietowa nad 26 lub 27 łuską. W płetwie odbytowej 9-10 promieni. W linii bocznej 45 łusek. Formą przystosowania do specyficznego sposobu odżywiania się tej ryby jest niezwykle umięśniony, kulisty żołądek i bardzo długie jelito. Ubarwienie grzbietu ciemne, zielonoszare z 7-8 wąskimi, ciemnymi, słabo zaznaczonymi długimi paskami. Brzuch biały. Płetwy ciemne. Długość do 60 cm.

Mugil labrosus - Cefal morski
Rycina gatunku Mugil labrosus


Występowanie: Od atlantyckiego wybrzeża Francji po Morze Śródziemne. Mugil labrosus septentrionalis, występujący od Anglii po zachodnią Norwegię i Bałtyk (wstępuje do wód słodkich), niesłusznie jest uznawany za geograficzna rasę tej ryby.

Tryb życia: Stadna ryba, przebywająca w małych grupkach w przybrzeżnych wodach. Mało wiadomo o jej tarłowych zachowaniach. Tarło - od wiosny do jesieni. Zawierająca kropelkę tłuszczu ikra unosi się tuż nad podłożem. Składana jest w strefie brzegowej wód słonawych i słodkich. Ryba ta jest dobrym pływakiem i skoczkiem. Młode osobniki z upodobaniem trzymają się tuż pod powierzchnią wody.

Odżywianie: Pokarm jej stanowią denne organizmy: robaki, ślimaki, małże, skorupiaki. Rozdrabnia je zębami gardłowymi. Zjada również resztki roślin. Podczas przyjmowania pokarmu ustawia się pod kątem 45 w stosunku do podłoża i wciąga dcnnny osad. Zimą ryby te zapadają w swoistą "śpiączkę zimową". Nie przyjmują wówczas pokarmu. Prawdopodobnie nie odżywiają się również podczas wędrówek podejmowanych w północne rejony Zatoki Biskajskiej.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski