Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 6 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
REKINOKSZTAŁTNE
Rekinek plamisty, rekinek pantera
Scyliorhinus stellaris
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Scyliorhinus stellaris

Budowa zewnętrzna: Silnie wyciągnięte, smukłe ciało, nieco mocniej zbudowane niż u rekinka. Głowa masywna o silnie zaokrąglonym pysku. Podłużnie owalne oczy z grubym fałdem skórnym przy dolnej krawędzi; nie mają migawkowej przesłony. Rynienki nosowe kończą się przed krawędzią wargi. Wąsiki przynozdrzowe wyraźnie rozdzielone. Pięć małych szczelin skrzelowych, z których dwie ostatnie biegną ponad płetwą piersiową. Dwie daleko przesunięte do tyłu płetwy grzbietowe. Pierwsza zaczyna się bezpośrednio ponad końcem nasady płetw brzusznych, druga na wysokości środka płetwy odbytowej. Tylne końce płetw brzusznych łagodnie zaokrąglone. Górny płat płetwy ogonowej słabo wygięty ku górze; dolny płat jest większy. Ubarwienie zmienne, zależnie od wieku i zamieszkiwanego obszaru. Grzbiet ciemnoszary, brązowoszary, do brązowoczerwonawego, z okrągłymi, brązowymi plamami; wokół ich jasnego środka ułożone są koliście i gwieździście liczne czarne cętki. Plamy te są rzadziej rozmieszczone niż u rekina. Młode osobniki mają na ciele 5-6 ciemnych, rozmytych. poprzecznych pręg. Strona brzuszna biaława, bez plam. Maksymalna długość 1,5 m (bardzo rzadko).

Scyliorhinus stellaris - Rekinek plamisty, rekinek pantera
Rycina gatunku Scyliorhinus stellaris


Występowanie: Północny Atlantyk od Szkocji i południowej Norwegii po północno-zachodnią Afrykę; południowo-zachodnia część Morza Północnego, kanał La Manche (na północ od Zatoki Biskajskiej jego liczebność gwałtownie spada). Morze Śródziemne. Trzyma się spokojnych miejsc ponad skalistym podłożem, zwykle na głębokości 20-60 m. Ryba ta nie występuje tak licznie, jak Scyliorhinus canicula.

Tryb życia: Rekin denny, aktywny o zmierzchu i nocą, bytujący w płytszych niż rekinek rejonach przybrzeżnych wód. Jajorodny. W trakcie kopulacji samiec przytrzymuje samicę owijając się wokół niej ogonem. Ikra zapładniana jest w ciele samicy. Brązowe, otoczone rogową otoczką jaja wielkości 10-13 cm na 3.5 cm, przyczepiają się parami za pomocą swych spiralnych chwytnych nici do koralowców, morskich traw lub gąbek. W tym celu samica krąży ponad nimi, aż metrowej długości chwytna nić jaja mocno się do czegoś przyczepi. Kurczy się ona niczym sprężyna do długości 5 cm, ustalając tym samym położenie jaja. W Morzu Śródziemnym ikra składana jest w ciągu całego roku, w rejonach położonych na północ jedynie w czasie letnich miesięcy. Po około 9 miesiącach wylęgają się młode rekiny. Liczą one 10-16 cm długości i mają mały woreczek żółtkowy.

Odżywianie: Głównie żyjące na dnie bezkręgowe zwierzęta oraz denne ryby.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski