Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 10 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
DORSZOKSZTAŁTNE
Plamiak, tupacz
Melunogrammus aeglefinus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Melunogrammus aeglefinus

Budowa zewnętrzna: Wydłużone, opływowe ciało o długiej, masywnej głowie. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Szczęka górna wysunięta. Na podbródku bardzo krótki wąsik. Linia boczna do połowy długości drugiej płetwy grzbietowej wygięta ku górze; dalej ku ogonowi prosta. Trzy blisko siebie osadzone płetwy grzbietowe (krawędzie ostre). Pierwsza spiczasto zakończona i wysoka, z 15-16 miękkimi promieniami. W drugiej jest ich 19-21, a w trzeciej 19-22. Dwie płetwy odbytowe; pierwsza z 23-24, druga z 22-23 promieniami. Pierwsza płetwa odbytowa rozpoczyna się pod początkiem nasady płetwy grzbietowej. Płetwa ogonowa wcięta. Grzbiet ciemnopurpurowy do czarnego, niejednokrotnie również zielonooliwkowego koloru. Boki ciemne, srebrzyście połyskujące. Strona brzuszna biaława. Linia boczna czarna, wyraźnie odcinająca się. Poniżej pierwszej płetwy grzbietowej ponad płetwami piersiowymi duża, czarna plama. Maksymalna długość 1 m (ciężar 12 kg).

Melunogrammus aeglefinus - Plamiak, tupacz
Rycina gatunku Melunogrammus aeglefinus


Występowanie: Północny Atlantyk, na zachodzie od Nowej Funlandii do północnej Karoliny, na wschodzie od Morza Białego przez Spitsbergen i Islandię do Portugalii; Morze Północne (w południowych rejonach spotykany sporadycznie), Skagerrak, Kattegat. Zazwyczaj przebywa tuż ponad dnem na głębokości od 10 do 300 m, jednak duże stada tej ryby często spotykane są również w strefie otwartej wody.

Tryb życia: Dojrzałość płciową gatunek ten uzyskuje w 3-4 roku życia (w Morzu Północnym przy długości 30-40 cm). W miesiącach zimowych dojrzałe do tarła osobniki ciągną na tarliska znajdujące się koło południowo-zachodniej Islandii, Wysp Owczych, a także w innych rejonach (na głębokości 60-200 m). Tarło ma miejsce od końca lutego do początku czerwca, przy temperaturze wody od 6 do 10 °C. Liczba jaj od 100 000 do 1000000 sztuk. Składane są one po burzliwej gonitwie. Ikra i wylęg swobodnie unoszą się w toni wodnej. Dopiero jesienią przy długości 7-15 cm młode ryby rozpoczynają przydenny tryb życia.

Odżywianie: Zwierzęta denne, takie jak robaki, mięczaki, jeżówce, a także małe ryby oraz ikra ryb (np.: śledzi).

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski