Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
CIERNIKOKSZTAŁTNE
Plawikonik sargassowy
Hippocampus ramulosus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Hippocampus ramulosus

Budowa zewnętrzna: Ciało okryte kostnymi płytkami, ułożonymi w 48-50 poprzecznych pierścieni, mających w miejscach styku układające się w rodzaj kila, nieduże wyrostki. Wzdłuż linii grzbietu są one znacznie większe, zwłaszcza na odcinku od głowy do płetwy grzbietowej. Głowa zagięta jest w kierunku brzucha. Ogonowa część ciała przekształcona w chwytny ogon. Oczy mogą poruszać się oddzielnie, niezależnie od siebie. Długi, rurkowaty pysk stanowi więcej niż 1/3 długości głowy. Zakończony jest on bardzo małym otworem gębowym. W płetwie grzbietowej 18-21 miękkich promieni, w odbytowej 4, a w piersiowej 15-16. Brak płetw brzusznych i ogonowej. Ubarwienie zielonkawe bądź brązowawe, niejednokrotnie delikatnie, biało cętkowane na krawędziach pierścieni ciała. Maksymalna długość 15 cm.

Hippocampus ramulosus - Plawikonik sargassowy
Rycina gatunku Hippocampus ramulosus


Występowanie: Północny Atlantyk od Irlandii i południowych rejonów Morza Północnego (rzadko) do północno-zachodnich wybrzeży Afryki; Madera. Wyspy Kanaryjskie, Morze Śródziemne i Morze Czarne. Przebywa w strefie wodorostów płytkich wód, szczególnie chętnie wśród łąk morskich traw. Wstępuje również do wód słonawych. W Morzu Śródziemnym występuje pławikonik (Hippocampus hippocampus) jego budowa zewnętrzna: długość pyska większa niż 1/3 długości głowy, od 45 do 47 pierścieni ciała, płetwa grzbietowa z 16-17, piersiowa z 13-15 miękkimi promieniami.

Tryb życia: Większość czasu pławikoniki spędzają prawie zupełnie bez ruchu wśród podwodnych roślin, mocno przyczepione do nich ogonem. Pływają wolno w pozycji pionowej lub lekko skośnie, dzięki falistym ruchom płetwy grzbietowej. Ich rurkowaty pysk działa przy chwytaniu zdobyczy zupełnie tak samo jak pipeta, wysysając pokarm do jamy gębowej. Okres tarła od maja do lipca. Po ceremonialnych zalotach samica składa jaja (za pomocą krótkiego pokładełka) wprost do torby lęgowej na brzuchu samca. Rozwijają się one w niej przez około 4-5 tygodni, po czym samiec silnymi skurczami tułowia wydaje na świat w pełni rozwinięte młode ryby.

Odżywianie: Zwierzęta planktonowe (skorupiaki) i wylęg ryb.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski