Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
CIERNIKOKSZTAŁTNE
Wężynka
Nerophis ophidion
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Nerophis ophidion

Budowa zewnętrzna: Długie, cienkie, poza okresem tarła prawie okrągłe w przekroju ciało. Rurkowaty pysk, którego długość odpowiada w przybliżeniu połowie długości głowy, ma na wierzchniej stronie biegnącej od swego końca do podstawy czoła wąską, długą krawędź. Płetwa grzbietowa, z 33-38 promieniami miękkimi, osadzona jest nad 3-5 pierścieniem tyłowiowym i 6-8 pierścieniami ogonowej partii ciała. Brak płetw piersiowych i płetwy ogonowej. Otwór odbytowy umieszczony jest pod przednią częścią płetwy grzbietowej. Zależnie od zamieszkiwanego miejsca ubarwienie ciała jest bardzo zmienne. Grzbiet ciemnozielony, oliwkowy, brązowawy lub czarniawy, z ciemnymi, poprzecznymi pręgami (opaskami). Strona brzuszna biaława, zielonkawa lub żółtawa. W okresie godowym u samic występuje niebieska smuga na pokrywach skrzelowych i przedniej części tułowia oraz żółta na stronie brzusznej. W przeciwieństwie do samic opiekujące się ikrą samce są bardzo niepozornie ubarwione. Maksymalna długość samców wynosi 25 cm, natomiast samic 30 cm. Spokrewnionymi gatunkami są: Neorophis lumbriciformis, charakteryzujący się wygiętym ku górze pyskiem, oraz Neorophis maculatus o regularnym, plamistym wzorze na ciele.

Nerophis ophidion - Wężynka
Rycina gatunku Nerophis ophidion


Występowanie: Północny Atlantyk od południowej Norwegii do północnej Afryki; również Morze Śródziemne i Morze Czarne. Przebywa ponad piaszczystym podłożem oraz w zaroślach podwodnych łąk i płytkich, przybrzeżnych wodach na głębokości 2-15 m. Wstępuje również do wód słonawych.

Tryb życia: Wężynka jest gatunkiem licznie występującym, dożywającym trzech lat. Trze się od maja do sierpnia. Samica składa na stronie brzusznej kilku samców 200-300 ziaren ikry o średnicy około 1 mm. Każdy z samców nosi na swym płaskim brzuchu 50-200 jaj, które ułożone są w podwójnym rzędzie wzdłuż znajdującej się na nim wąskiej szczeliny. W trakcie dalszego rozwoju przyczepione jaja zagłębiają się płytko w skórze. Po trzech tygodniach wylęgają się z nich przezroczyste larwy o długości około 9 mm. Do czasu zaniku płetw piersio wych i ogonowej przez 3-4 miesiące wiodą one pelagiczny tryb życia.

Odżywianie: Skorupiaki, wylęg ryb.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski