Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 3 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Morlesz pręgowany
Lithognathus mormyrus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Lithognathus mormyrus

Budowa zewnętrzna: Wydłużone, bocznie ścieśnione ciało o lekko zaokrąglonym profilu głowy i długim pysku. Oczy małe, wysoko umieszczone. Łuski grzebykowe, zachodzące również na głowę. Wieczko skrzelowe bez kolców. Krawędź jego przedniej (przedpokrywowej) części gładka. Poziomy, nisko położony otwór gębowy zakończony grubymi wargami. Szczęki słabo wysuwalne. Szczęka górna lekko wysunięta. Na obydwu szczękach z przodu kilka rzędów drobnych zębów (zewnętrzne są największe). Z tyłu za nimi na górnej szczęce 3-4, na dolnej zaś od 2 do 3 rzędów zębów trących; lemiesz i łuki podniebienia bez zębów. Długa, nie dzielona płetwa grzbietowa z 11-12 promieniami twardymi i 12 miękkimi. W płetwie odbytowej 3 twarde i 10-11 promieni miękkich. Płetwy piersiowe mają po 1 twardym i po 5 miękkich promieni. Ubarwienie szarosrebrzyste ze złocistymi plamami. W poprzek ciała zazwyczaj 6 ciemnych pręg, a pomiędzy nimi pręgi krótsze i węższe, mniej rzucające się w oczy. Płetwy żółtawoszare. Maksymalna długość 30 cm.

Lithognathus mormyrus - Morlesz pręgowany
Rycina gatunku Lithognathus mormyrus


Występowanie: Wschodni Atlantyk od Zatoki Biskajskiej do południowej Afryki (łącznie z Natalem); stwierdzono jego obecność również w zachodniej części Oceanu Indyjskiego oraz w Morzu Czerwonym. Występuje w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Trzyma się wzdłuż wybrzeży ponad piaszczystym podłożem, na głębokości zwykle 10 do 20 m. Ponieważ morlesz pręgowany jest mało wrażliwy na zmiany koncentracji soli w wodzie, przeżywać może nawet w silnie zasolonych lagunach.

Tryb życia: Pospolita, trzymająca się zwykle w zwartym stadzie ryba, chętnie przebywająca w pobliżu naniesionych przez wodę zwałów rozkładającej się morskiej trawy. Jej kawałki ryba bierze do pyska i razem z nimi podpływa do góry ku powierzchni, niejako sortując je w ten sposób; rośliny są wypluwane, a znajdujące się na nich zwierzęce organizmy połykane. Tarło od czerwca do lipca. U młodych ryb o długości 1-2 cm przedpokrywowa część wieczka skrzelowego jest wyraźnie ząbkowana.

Odżywianie: Małe zwierzęta denne.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski