Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 5 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Salpa
Sarpa salpa
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Sarpa salpa

Budowa zewnętrzna: Owalne, bocznie ścieśnione ciało z równomiernie wysklepionym profilem głowy. Łuski grzebykowe zachodzą również na głowę. Wieczka skrzelowe bez kolców. Gładka krawędź ich części przedpokrywowej. Mały, końcowy otwór gębowy. Jednakowej długości szczęki są słabo wysuwalne. Na nich tylko po jednym szeregu zębów tnących; na szczęce górnej ponacinane, na dolnej zaś trójkątne. Lemiesz i łuki podniebienia bez zębów. Długa, nie dzielona płetwa grzbietowa z 11-12 twardymi i 14-16 miękkimi promieniami. W płetwie odbytowej 3 twarde i 13-15 promieni miękkich. Płetwy piersiowe z 1 promieniem twardym i 5 miękkimi. Ubarwienie szarosrebrzyste z 10-12 złocistymi, długimi paskami wzdłuż ciała. Tęczówka oka żółta. Tuż ponad nasadą płetw piersiowych znajduje się czarna plama. Maksymalna długość 45 cm. Blisko spokrewnionym gatunkiem jest bops (Boops boops). Długość do 30 cm, długie, smukłe ciało i płaski profil głowy. Płetwa grzbietowa z 14 kolcami i 15-16 promieniami miękkimi, płetwa odbytowa ma 3 kolce i 13-14 promieni miękkich. Ubarwienie zielono- lub szaroniebieskie o złocistym połysku. Ciemna, wygięta łukowato linia boczna, pod nią 2-3 biegnące równolegle, ciemne linie. Mały, skośnie ustawiony otwór gębowy, na każdej szczęce szereg małych, pięciowierzchołkowych zębów (szczęka dolna), z których zęby środkowe są największe; zęby szczęki górnej czterowierzchołkowe i ostre. Oczy duże. Występuje od Szkocji i Norwegii (rzadko) po Anglię i Morze Śródziemne. Przebywa na średnich głębokościach (do 150 m).

Sarpa salpa - Salpa
Rycina gatunku Sarpa salpa


Występowanie: Wschodni Atlantyk od Zatoki Biskajskiej do północnej Afryki (łącznie z Natalem); Morze Śródziemne i (rzadko) Morze Czarne. Przebywa ponad piaszczystym i skalistym podłożem w miejscach porośniętych wodorostami, na głębokości od 3 do 100 m (maksymalnie 300 m). Młode ryby trzymają się wód bardzo płytkich, nawet o głębokości poniżej 1 m, przemieszczając się wraz z wodami przypływu i odpływu.

Tryb życia: Bardzo często spotykana (zwłaszcza w Morzu Śródziemnym) stadna ryba, którą łatwo jest rozpoznać po zwartym, charakterystycznie uformowanym stadzie. Ławicom jej towarzyszą wielokrotnie inne gatunki ryb (np.: seriole, bopsy). Tarło odbywa wiosną i jesienią. Ikra i larwy unoszą się swobodnie w wodzie. W końcu pierwszego roku życia młode ryby osiągają już długość 10-15 cm.

Odżywianie: Glony (np.: sałata morska), skorupiaki.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski