Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 8 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Brak polskiej nazwy
Spicara smaris
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Spicara smaris

Budowa zewnętrzna: Podobne do ciała ryb prażmowatych wydłużone ciało (niższe niż u Spicara maena). Odległość końca pyska od krawędzi wieczka skrzelowego mniejsza niż maksymalna wysokość głowy. Górny profil głowy prosty lub też ponad oczami lekko wklęsły. Spiczasty pysk zakończony delikatnymi, daleko wysuwanymi szczękami (szczęka górna nieco wysunięta). Pokryte są one drobnymi ząbkami;
80-94 łuski wzdłuż linii bocznej. Długa, jednakowo wysoka na całej swej długości płetwa grzbietowa (bez wcięcia); jej wysokość zmienia się w stosunku do wysokości ciała zależnie od wieku ryby. Rozpięta jest na 11 twardych i 11-12 miękkich promieniach. Płetwa odbytowa z 3 promieniami twardymi i 8-10 miękkimi. Długie, wąskie płetwy piersiowe i masywne płetwy brzuszne. Tylna krawędź płetwy ogonowej wcięta. Ubarwienie różne, zależnie od wieku, płci i pory roku. Grzbiet zazwyczaj niebieskawo- lub brązowawoszary. Strona brzuszna srebrzysta. Wzdłuż boków ciała biegną niebieskie punkty ułożone w licznych, długich liniach. Płetwy żółtawe lub szare. Wzdłuż środkowej linii płetwy odbytowej samców ciągnie się rząd niebieskich plam; na płetwie ogonowej biegną one w poprzek. Pośrodku boków ciała prawie prostokątna, ciemna plama. Długość samic do 15 cm, samców do 20 cm.

Spicara smaris - Brak polskiej nazwy
Rycina gatunku Spicara smaris


Występowanie: Północny Atlantyk od Wysp Kanaryjskich i Maroka do południowych Biskajów. Morze Śródziemne i Morze Czarne. Przebywa w strefie brzegowej ponad podwodnymi łąkami i szlamistym podłożem na głębokości do około 100 m.

Tryb życia: Stadna, żyjąca w pobliżu dna ryba, zbierająca się na tarło w ostatnich, zimowych miesiącach, w duże ławice. Jej biologia jest jeszcze słabo poznana.

Odżywianie: O pokarmie tej ryby nic nie wiadomo.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski