Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
JESIOTROKSZTAŁTNE
Jesiotr rosyjski
Acipenser güldenstädti
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Acipenser güldenstädti

Budowa zewnętrzna: 10-13 kostnych płytek grzbietowych, z ostrym, skierowanym ku tyłowi stożkiem (u starszych egzemplarzy jest on stępiony); 21-50 małych płytek bocznych, które są tak daleko od siebie odsunięte, że między nimi widoczna jest linia boczna; 8-10 płytek brzusznych. Mocne, wrzecionowate ciało jest znacznie wyższe niż u innych gatunków rodzaju Acipenser. Ryj jest szeroki i krótki. Przed małym szczelinowym otworem gębowym znajdują się krótkie, okrągłe, pozbawione frędzelków wąsiki. Odchylone do tyłu nie sięgają do krawędzi pyska. Warga dolna najczęściej pośrodku dzielona. Strona grzbietowa niebieskoszara, popielatoszara do oliwkowoszarej, rozjaśniająca się na bokach. Brzuch białawy, do brudnożółtego. Płytki kostne w kolorze kości słoniowej. Najczęściej osiąga długość 130-250 cm, (przy ciężarze 20-30 kg), maksymalnie do 400 cm i 160 kg.

Acipenser güldenstädti - Jesiotr rosyjski
Rycina gatunku Acipenser güldenstädti


Występowanie: Znane są dwie geograficzne rasy tego gatunku. W Morzu Czarnym i Azowskim (oraz dopływach od Dunaju do Donu) występuje jesiotr pontyjski (Acipenser guldenstadti colchicus). Jesiotr północnokaspijski (Acipenser guldenstadti guldenstadti) żyje w północnej części Morza Kaspijskiego. W jego południowej części żyje jesiotr południowokaspijski (Acipenser guldenstadti persicus), występujący również w zlewisku tej części morza.

Tryb życia: Ryba wędrowna, ciągnąca na tarło do wód słodkich. Wstępująca wędrówka tarłowa odbywa się wczesną wiosną. Zasięg jej jest bliższy lub dalszy, zależnie od populacji wstępującej do określonej rzeki. Niektóre osobniki odbywają tarło na żwirowych lub piaszczystych ławach blisko ujścia, inne ciągną daleko w górę do dopływów. Znane są również formy niewędrowne (np.: z Wołgi i Dunaju).

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski