Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 10 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
JESIOTROKSZTAŁTNE
Bieługa
Huso huso
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Huso huso

Budowa zewnętrzna: 11-15 gładkich płytek grzbietowych bez ostrego stożka; 40-60 małych, nie stykających się ze sobą bocznych płytek; 9-12 płytek brzusznych. Płetwa grzbietowa o 48-81 promieniach, płetwa odbytowa licząca 22-41 promieni. Kulowato zaokrąglony ryj jest krótki i gruby. Duży, półksiężycowaty otwór gębowy obejmuje całą dolną część ryja (w przeciwieństwie do ga tunków z rodzaju Acipenser, u których otwór gębowy nie sięga brzegów ryja). Warga dolna pośrodku dzielona. Długie spłaszczone wąsiki (z frędzelkami), odchylone ku tyłowi, sięgają otworu gębowego. Od blisko spokrewnionej kaługi (Huso danricus), żyjącej w rzece Amur, bieługa różni się pierwszą płytką rzędu grzbietowego, która jest najmniejsza, listkowato postrzępionymi wąsikami oraz tym, że w płetwie grzbietowej może mieć więcej niż 60 promieni. Płatki skrzelowe tworzą ku tyłowi wolne fałdy i są ze sobą zrośnięte. Strona grzbietowa - od ciemnej do popielatoszarej z niebieskawym połyskiem. Boki jasnoszare. Strona brzuszna, podobnie jak płytki kostne, brudnobiała. Ryj jest żółtawy. Współcześnie bieługi osiągają maksymalnie 600-700 cm, wcześniej bywały łowione, chociaż również rzadko, ogromne egzemplarze o długości do 900 cm i ciężarze do 1500 kg. Rzekomo mogą one osiągać wiek 100 lat.

Huso huso - Bieługa
Rycina gatunku Huso huso


Występowanie: W Morzu Czarnym, Azowskim i Kaspijskim, a także w północnym Adriatyku. Rozróżnia się cztery rasy geograficzne tej ryby: Huso huso huso (zachodnia część Morza Czarnego i Adriatyk), Huso huso orientalis (wschodnia część Morza Czarnego), Huso huso maeoticus (Morze Azowskie), Huso huso caspius (Morze Kaspijskie).

Tryb życia: Anadromiczna ryba wędrowna, która kiedyś ciągnęła na tarło bardzo daleko w górę rzek. Najdłuższą wędrówkę z Morza Czarnego odbywała w Dunaju (aż do bawarskiego odcinka tej rzeki). Dzisiaj kończy się ona na Żelaznej Bramie (Rumunia). Samce dojrzewają dopiero w wieku 12-14 lat, samice w wieku 16-18 lat. Wędrówkę tarłową podejmują co 2-4 lata. Tarliska znajdują się w dolnym i środkowym biegu rzek. Trze się w kwietniu i maju. Jaja w ilości 360000-7500000 sztuk (zależnie od wielkości samicy) składane są na podłożu kamienis tym, do którego się przyklejają. W temperaturze wody 12-14°C młode wylęgają się po 8-9 dniach. Natychmiast rozpoczynają spływ do morza. U bieługi występuje ciąg tarłowy jesienny i wiosenny. Ryby jesiennego stada zimują w rzece, w bardzo głębokich miejscach o mulistym podłożu, zapadając w swoistą śpiączkę zimową. W morzu bieługi trzy mają się głównie strefy pelagicznej.

Odżywianie: Młode osobniki zjadają zwierzęta bezkręgowe, dorosłe przeważnie ryby. W Morzu Czarnym są to głównie czarnomorskie śledzie, w Morzu Kaspijskim babki.

Uwagi: Ikra bieługi znana jest jako kawior z bieługi. Poprzez krzyżowanie samic bieługi z samcami sterleta uzyskiwane są w hodowli szybko rosnące mieszańce. W Europie jest wiele ośrodków zajmujących się hodowlą jesiotrów. W wodach naturalnych pogłowie bieługi stale się zmniejsza, co powodowane jest nadmiernymi połowami oraz zanieczyszczeniem środowiska.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski