DORSZOKSZTAŁTNE
Czarniak
Pollachius virens
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Pollachius virens

Budowa zewnętrzna: Wyciągnięte, opływowe ciało o długiej, mocnej głowie. Średnica oka mniejsza od długości pyska. U starszych osobników szczęka dolna nieco wysunięta ku przodowi. Wąsik na podbródku bardzo mały lub zupełnie go brakuje. Linia boczna jest prawie prosta. Płetwy grzbietowe osadzone blisko siebie. W pierwszej jest 13-14 miękkich promieni, w drugiej 20-22, a w trzeciej 20-24. Dwie płetwy odbytowe; pierwsza z 25-28 promieniami miękkimi, druga z 19-25. Pierwsza płetwa odbytowa rozpoczyna się pod początkiem nasady drugiej płetwy grzbietowej. Płetwa ogonowa szeroka, z koliście wciętą tylną krawędzią. Grzbiet od zielono- do czarnobrązowego. Boki mosiężnożółtawe. Strona brzuszna białosrebrzysta. Linia boczna jasna, wyraźnie odcinająca się od ciemniejszego ubarwienia ciała. Maksymalna długość 1,2 m (w wieku około 27 lat).

Pollachius virens - Czarniak
Rycina gatunku Pollachius virens


Występowanie: Północny Atlantyk; na zachodzie od Cieśniny Hudsona do zatoki Chesapeake, na wschodzie od Morza Barentsa poprzez Spitsbergen, Islandię i Wyspy Brytyjskie do Zatoki Biskajskiej; północne rejony Morza Północnego, Skagerrak, Kattegat.

Tryb życia: Stadna ryba; w młodości chętnie przebywa wśród bloków skalnych i wodorostów przybrzeżnych wód. Osobniki dorosłe odchodzą od wybrzeża na głębokie wody, gdzie ciągną, często bardzo daleko, za swą wędrującą na tarto zdobyczą (śledzie). Dojrzałość płciową uzyskują pomiędzy 5 a 10 rokiem życia. Ciągną wówczas na tarliska, gdzie wiosną przystępują do rozrodu (w Morzu Północnym na głębokości 100-200 m przy temperaturze wody 3-10 °C). Ikra i larwy unoszą się swobodnie w wodzie.

Odżywianie: Raki, wylęg ryb, w starszym wieku stadne ryby.